Dyplom to dopiero początek drogi zawodowej, a umiejętności, których pracodawcy szukają, zmieniają się szybciej niż programy studiów. Eurostat policzył, jaka część dorosłych Europejczyków w wieku 25–64 lat faktycznie się dokształca, i okazało się, że różnice między krajami są ogromne: od kilku do prawie czterdziestu procent. Poniżej wyniki z 2025 roku oraz wskazówki, kto uczy się częściej — a na końcu możesz sprawdzić, jak sam planujesz rozwój po studiach.
Według danych Eurostatu z 2025 roku 13,7% mieszkańców Unii Europejskiej w wieku 25–64 lat zadeklarowało, że w ciągu czterech tygodni przed badaniem uczestniczyło w kształceniu formalnym lub pozaformalnym. Chodzi więc zarówno o studia czy kursy kończone dyplomem, jak i o szkolenia, warsztaty i zajęcia bez formalnego zaświadczenia. Dziesięć lat wcześniej, w 2015 roku, odsetek ten wynosił 10,1%.
Wzrost był w tym okresie stały, z wyjątkiem krótkiego spadku w 2020 roku, który Eurostat wiąże prawdopodobnie z pandemią COVID-19. Dane pochodzą z unijnego badania aktywności ekonomicznej ludności, w którym respondenci sami mówią, czy się uczyli. Pytanie dotyczy ostatnich czterech tygodni, a nie całego roku, dlatego rzeczywista liczba osób, które w ciągu roku wzięły udział w jakimś szkoleniu, jest zapewne wyższa.
Różnice między państwami są duże. W 2025 roku najwyższe udziały miały Szwecja (38,2%), Dania (31,0%) i Finlandia (28,1%). Na przeciwnym końcu znalazły się Grecja (5,2%), Bułgaria (6,1%) i Chorwacja (6,5%). Oznacza to, że w Szwecji uczy się około siedem razy więcej dorosłych niż w Grecji. Średnia unijna, czyli 13,7%, leży znacznie bliżej dolnej części stawki niż górnej, bo kilka krajów skandynawskich wyraźnie odstaje od reszty Europy. Kto planuje wyjazd do pracy za granicą, powinien więc pamiętać, że kultura szkoleń bywa w różnych państwach bardzo odmienna.
Największy przyrost w latach 2015–2025 zanotowały Malta (o 12,3 punktu procentowego), Estonia (11,9), Belgia (11,1) i Słowenia (10,9). W niewielu krajach odsetek spadł: we Francji o 3,1 punktu procentowego, w Luksemburgu o 0,6, a w Danii o 0,5. Dania nadal pozostaje jednak w czołówce, bo zaczynała z bardzo wysokiego poziomu.
W 2025 roku w nauce uczestniczyło 14,9% kobiet i 12,4% mężczyzn, czyli o 2,5 punktu procentowego więcej. Różnica rosła zresztą także w czasie: w latach 2015–2025 udział kobiet zwiększył się o 4,0 punktu procentowego, a mężczyzn o 3,2.
Ważne jest też miejsce zamieszkania. Eurostat podaje trzy wartości dla 2025 roku:
Różnica ponad sześciu punktów procentowych między miastem a wsią może wynikać z dostępu do kursów, uczelni i pracodawców, którzy organizują szkolenia. Dla osoby planującej karierę poza dużym ośrodkiem to sygnał, że warto szukać nauki online albo w trybie zaocznym.
Dane pokazują, że ciągłe uczenie się to w Europie nadal wybór mniejszości, ale coraz liczniejszej. Jeśli po studiach planujesz zmianę ścieżki, awans albo pierwszą pracę w nowej branży, krótkie kursy i szkolenia są naturalnym uzupełnieniem dyplomu. Nie musisz od razu zapisywać się na kolejne studia. Dane Eurostatu obejmują także nauczanie pozaformalne, a więc takie, które nie kończy się dyplomem, i to ono bywa najszybszą drogą do nowej umiejętności. Czasem wystarczy kurs z konkretnym certyfikatem albo cykl warsztatów, które można udokumentować w CV.
W 2025 roku w Unii uczyło się 13,7% dorosłych w wieku 25–64 lat, wobec 10,1% w 2015 roku. Najwięcej w Szwecji, najmniej w Grecji, częściej kobiety i mieszkańcy miast. Dyplom otwiera drzwi, ale to dalsze uczenie się pomaga w nich zostać, a przy tym nie wymaga wielkich nakładów.
5 pytań · minuta